In de vakantie was ik druk bezig met het bedenken van een serie traktatie-workshops. De hele Franse tafel was bezaaid met witte vellen papier, scharen, lijm en heel veel viltstiften en potloden. Ik had net een leuk idee, dus zat niet op te letten, toen kleinkleutertje vroeg of ze de nietmachine even mocht… ‘Mmmm, wwat… ja hoor, schatje, pak maar’ daarna hoorde ik een hele poos niets en toen.. werd ik op mijn schouder getikt. ‘Mam, kijk eens!’ En daar stonden ze hoor, allebei met een zelfgekleuterknutselde kroon op hun hoofd.
Daar moest ik natuurlijk een foto van maken. Maar ja, wel een foto die ik dan ook leuk kon bloggen. Juichles dus, van opa. Want tegelijkertijd de armpjes in de lucht gooien is nog niet zo makkelijk als het lijkt 
Het resultaat dus hierboven. En ik ben weer gesterkt in het idee dat echt iedereen van een wit vel papier iets moois kan maken!
